Een man kijkt terug. Niet uit behoefte, maar omdat het zich aandient.
In De Stem volgt Jac de Gooijer zijn leven langs een reeks beslissingen die op het moment zelf logisch leken. Werk, relaties, vertrek, verlies. Nederland. Indonesië.
Er is een constante.
Op bepaalde momenten is er een Een leven lang gedragen — en het niet altijd geweten.
Dat is wat dit boek is. Geen preek. Geen antwoorden. Maar een eerlijk verslag van een man die een innerlijke stem heeft meegedragen, zijn hele leven, en hem niet altijd heeft herkend voor wat hij was.
De Stem begint op de snelweg. Onderweg naar een klantafspraak hoort Jac de Gooijer een stem die hem opdraagt te keren — naar Peter, een vriend die hij al tijden niet heeft gezien. Hij aarzelt. Hij gaat toch. Als hij aankomt, gaat de voordeur open voordat hij heeft aangebeld: “Peter verwacht je.”
Dat moment — van twijfel, gehoorzaming en genade — is de kern van dit boek.
Maar De Stem gaat verder terug. Naar de jongen met stotteren die zijn klas uitloopt. De vader die vanachter het raam een Porsche bewondert en daarmee iets laat zien van zichzelf dat hij nooit hardop zou zeggen. De handelsman die opklimt van bakfiets tot winkel, maar aftreedt als ouderling na zes woorden van een dominee. En uiteindelijk: de man die belandt op het eiland Rote — niet als eindbestemming, maar als stilte die hem niet meer loslaat.
Dit is geen zelfhulpboek. Het is het verhaal van iemand die gelooft, twijfelt, de plank misslaat, en het toch opnieuw probeert. Met droge humor, milde zelfspot, en de vraag die onder alles ligt: waarom luisterde ik soms wel — en soms niet?
Die vraag heeft geen netjes antwoord. Maar het stellen ervan, eerlijk en zonder franje, maakt dit boek de moeite waard.
Voor wie ooit iets wist — maar het pas later begreep.
Auteur: Jac de Gooijer
Genre: Spirituele memoir
Taal: Nederlands
Uitgave: Eerste druk, 2026
.
Niet verklaard. Niet gezocht.
Wel herkend.
Hij weet wanneer die zich meldt.
Hij weet ook wat er gevraagd wordt.
Hij handelt niet altijd.
Wat volgt zijn geen inzichten, maar gevolgen. Breuken. Verlies. Situaties die zich niet laten herstellen door uitleg achteraf.
Tegelijk zijn er momenten die zich niet laten reduceren tot toeval.
Het boek ordent niets. Het noteert.
De vraag blijft liggen:
wat betekent het om iets te weten — en er niet naar te handelen?
